کنترل گلایسمی در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 1 بدتر از چیزی است که قبلا تصور می شد

اول اکتبر 2019 - براساس مطالعه منتشر شده در Diabetes Care، برای بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 1، کنترل گلایسمی ممکن است از آنچه قبلاً تصور می شد، بدتر باشد و با افزایش هموگلوبینA1c ، میزان بروز تمامی عوارض مرتبط با این بیماری افزایش یابد.

دکتر Jeremy H. Pettus از دانشگاه كالیفرنیا سن دیگو و همكارانشان برای ارزیابی بار عوارض حاد دیابت نوع 1 نظیر هیپوگلایسمی شدید و كتواسیدوز دیابتی و عوارض میكرووسكولار نظیر نوروپاتی، نفروپاتی و رتینوپاتی در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 1 از یك پایگاه داده های الکترونیکی سلامت در ایالات متحده استفاده كردند. نتایج بر اساس سن (18 تا 25 سال، 26 تا 49 سال، 50 تا 64 سال و 65 ≥) و کنترل گلایسمی(هموگلوبین A1c  کمتر از 7 ، 7 تا کمتر از 9 و 9≥ ) طبقه بندی شد.

محققان 31430 بیمار مبتلا به دیابت نوع 1 را شناسایی کردند، که تنها هموگلوبین A1c حدود 20 درصد از آنها کمتر از7 درصد بود. سطح HbA1c در بیماران مسن در مقایسه با بیماران جوان تر به طور قابل توجهی پایین تر بود. محققان شاهد بروز سالانه ی بالاتر هیپوگلیسمی شدید (به ترتیب 4.2 ، 4.0 و 8.3 درصد) و کتواسیدوز دیابتی (به ترتیب 1.3 ، 2.8 و 15.8 درصد) برای بیمارانی با هموگلوبین A1c  کمتر از 7 ، 7 تا کمتر از 9 و 9 ≥ بودند. در میان بیمارانی با کنترل قند خون ضعیف، همچنین شیوع بیشتری از نوروپاتی و نفروپاتی مشاهده می شد.

نویسندگان اظهار داشتند که این داده ها [دنیای واقعی] نشان می دهد که در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 1، کنترل گلایسمی بدتر از آنی است که قبلاً تخمین زده شده و عوارض حاد و مزمن با افزایش هموگلوبین A1c افزایش می یابد.

چندین تن از نویسندگان این مقاله، به روابط مالی خود با شرکتهای داروسازی از جمله سانوفی که بودجه این تحقیق را تأمین نموده است، اشاره کردند.

منبع:

https://medicalxpress.com/news/2019-10-glycemic-worse-thought-adults-t1dm.html